Vlaamse Kermis te Waardamme (door Kelly Platteeuw)

Wanneer je een echte Waardammenaar aanspreekt over de Vlaamse kermis is de kans groot dat zijn ogen beginnen te fonkelen. Van alle Vlaamse kermissen was deze in Waardamme namelijk de beste. Dit volksgebeuren vond zijn oorsprong in de bevrijdingsfeesten die het einde van de Tweede Wereldoorlog vierden. Ze vonden eerst plaats in het Kasteel de Breidels in Oostkamp. Een tweetal jaar later verhuisden ze naar het Kasteel de Woesten in Waardamme. Deze feesten evolueerden naar de gekende Vlaamse kermissen toen de zoon van burgemeester Ides Janssens de Bisthoven in 1951 het levenslicht zag. Om de geboorte van zijn zoon te vieren, nodigde hij alle Waardammenaars uit op het gebied van het kasteel Rooiveld. Een jaarlijkse traditie was geboren.

De Vlaamse kermis vond plaats op de eerste zondag van juli en had een toegangsprijs van vijf à tien frank. Feesten kon van 14 uur tot 24 uur en er was voor ieder wat wils: volksspelen, kinderspelen zoals zaklopen, eierlopen, bowling… Daarnaast konden de Waardammenaars hun benen losgooien op de dansvloer. Grote namen zijn hier de revue gepasseerd: Will Tura, Marva en Rocco Granate zijn slechts enkelen. Ook drank en spijs was naar Belgische gewoonte rijkelijk voorzien. Een ijsboer voorzag de feestvierders van lekker ijs en wat verder konden ze gedroogde vis verorberen. Om hun dorst te lessen, hadden ze keuze uit twee biertenten. De ene dranktent was van Modest De Ruddere en was voorzien van hommelbieren. De andere brouwer was Roger Vancompernolle. In zijn tent konden de feestvierders Rivabieren vinden. De meesten pendelden van de ene tent naar de andere, terwijl enkele uitzonderingen steevast bleven plakken in één tent. Ook in de plaatselijke cafés vloeide de drank rijkelijk tijdens deze feesten.

De organisatie van de Vlaamse kermis was mogelijk dankzij schenkingen van burgemeester Janssens de Bisthoven en de familie Bauwens. Rosa Bogaert vertelde dat er tussen beiden een kleine concurrentie heerste om zoveel mogelijk te doneren. Aanvankelijk was de opbrengst van de Vlaamse kermis bestemd voor de Oud-strijdersbond. Toen het orkest Deugd Baart Vreugd werd opgericht, deelden ook zij in de winst. Daarnaast was de medewerking van de vele Waardammenaars noodzakelijk voor het voortbestaan van deze feesten. Het bracht de leden van deze gemeenschap een stukje dichter bij elkaar en enkelen vonden er zelfs de liefde van hun leven.

 

De opkomst op de Vlaamse kermis hing sterk af van het weer. Sonja De Ruddere vertelde hoe haar ouders de dag voordien vanuit het dakvenster tuurden naar de lucht om na te gaan welk weer het zou worden. Slecht weer bracht immers weinig man op de been. Toen heerste er bij haar ouders het bijgeloof dat als ze eieren gaven aan de armen het prachtig weer zou worden. Dit kon echter niet baten, want drie opeenvolgende jaren miserabel weer gooide roet in het eten. De opbrengst was niet voldoende en in de jaren ’60 was het einde van de Vlaamse kermis nabij. Een aantal jaar later werd besloten om het feestgedruis in Waardamme te herstellen met de muziekfeesten. Maar halfweg de jaren ’70 doofden ook deze feesten langzaam uit door de gemeentefusie.

Artikel categorie: